Πρόληψη της αυτοκτονίας κατά την νοσηλεία

Κατά  το χρονικό διάστημα 2012-2014, αναφέρθηκαν στο δίκτυο καταγραφής του Κέντρου Πρόληψης της Αυτοκτονίας της ΚΛΙΜΑΚΑ, 16 αυτοκτονίες (οι οποίες έλαβαν χώρα σε γενικά και ψυχιατρικά νοσοκομεία). Το μεγαλύτερο ποσοστό των αυτοχείρων χρησιμοποίησε τη πτώση (n=10) σαν μέθοδο αυτοκτονίας, και ακολούθησαν ο απαγχονισμός (n=1), ο αυτοπυροβολισμός (n=1), η δηλητηρίαση (n=2) ενώ,  σε  δύο περιπτώσεις  ο τρόπος αυτοκτονίας δεν αναφέρθηκε.  Σημειωτέον ότι ο αριθμός των συγκεκριμένων αυτοκτονιών είναι μεγαλύτερος και διαφεύγει της καταγραφής. Τα περιστατικά αυτοκτονιών ατόμων που έβαλαν τέλος στη ζωή τους εντός της μονάδας υγείας όπου νοσηλεύονταν ή εκτός (χωρίς να έχουν λάβει εξιτήριο), είναι αρκετά και χρήζουν διερεύνησης με στόχο τη δημιουργία στρατηγικών πρόληψης.Η καταγραφή των αυτοχειριών και των αποπειρών εντός των μονάδων νοσηλείας, ως μία ξεχωριστή κατηγορία θανάτων (ή/και των αποπειρών) από αυτοκτονία στο σύνολο των συγκεκριμένων θανάτων, θα βοηθούσε στη θέσπιση προληπτικών μέτρων για την αποτροπή τέτοιων συμβάντων στο μέλλον.

Σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία, οι δείκτες θνησιμότητας από αυτοκτονία εντός των μονάδων υγείας κυμαίνονται από 5 έως 15 ανά 100.000 εισαγωγές για τα γενικά νοσοκομεία και από 100 έως 400 ανά 100.000 εισαγωγές για τα ψυχιατρικά νοσοκομεία (Shapiro S, Waltzer H., 1980; Dong et al., 2005). Υπολογίζεται έτσι, πως οι αυτοκτονίες εντός των μονάδων υγείας είναι υπεύθυνες για 1-5% του συνολικού αριθμού των αυτοκτονιών (Proulx et al., 1997). Οι θάνατοι αυτοί  εντός των μονάδων νοσηλείας έχουν αντίκτυπο τόσο στους συν-νοσηλευόμενους ασθενείς όσο και στο προσωπικό των μονάδων υγείας (Cotton et al., 1983).

Η πρόληψη της αυτοκτονίας θα έπρεπε να αποτελεί κύριο καθήκον των μονάδων υγείας και των νοσηλευτικών ιδρυμάτων. Προσεγγίζοντας το συγκεκριμένο θέμα, πρέπει να λάβουμε υπόψη μας τις αντιστάσεις που αναπτύσσονται  καθότι οι θάνατοι από αυτοκτονία εντός των νοσηλευτικών ιδρυμάτων εμπεριέχουν ευθύνες τόσο για το προσωπικό και όσο και για τους φορείς χάραξης πολιτικών στρατηγικών.

Η αυτοκτονία είναι ένα πολύ-παραγοντικό φαινόμενο το οποίο μπορεί να προληφθεί και  λαμβάνοντας υπόψη τις συστάσεις της διεθνούς βιβλιογραφίας σχετικά με την πρόληψη του φαινομένου εντός των μονάδων υγείας (Πίνακα 2) οι θάνατοι από αυτοκτονία θα μπορούσαν να είναι λιγότεροι.

Πίνακας 2- Συστάσεις για πρόληψη της αυτοκτονίας σε νοσηλευόμενους ασθενείς (Combs et. al., 2007; Cheng et al., 2009; Hung et al., 2000)

•           Σαφής και αυστηρή αξιολόγηση κινδύνου

•           24ωρη, στενή παρακολούθηση ασθενών (ιδιαίτερη έμφαση πρέπει να δίνεται στις 2 πρώτες εβδομάδες μετά την εισαγωγή στη μονάδα, όπως επίσης και κατά τη διάρκεια της νύχτας)

•           Καλύτερη παρακολούθηση συμπεριφορικής συμπτωματολογίας (Μην βασίζεστε μόνο στα λεγόμενα του ασθενή σχετικά με την ύπαρξη ή μη αυτοκτονικού ιδεασμού)

•           Βελτίωση των σχέσεων μεταξύ προσωπικού-ασθενών

•           Βελτίωση της επικοινωνίας μεταξύ του προσωπικού για αναγνώριση συμπτωμάτων

•           Αναμονή για σταθερές,  σημαντικές και αξιόπιστες αλλαγές στις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις συμπεριφορές του ασθενή πριν χαλαρώσουν οι προφυλάξεις

•           Συλλογή συμπληρωματικών πληροφοριών από το περιβάλλον του ασθενή

•           Δημιουργία ενός περιβάλλοντος νοσηλείας χωρίς καμία πρόσβαση σε μέσα που μπορεί να χρησιμοποιήσει ο ασθενής για να θέσει τέλος στη ζωή του. Διασφάλιση τακτικού ελέγχου από θανατηφόρα μέσα εντός της μονάδας υγείας

•           Διασφάλιση της ύφεσης των συμπτωμάτων  του ασθενή πριν το εξιτήριό του από τη μονάδα νοσηλείας

•           Ομαλή μετάβαση του ασθενή σε εξωνοσοκομειακές μονάδες περίθαλψης

Τέλος, σημαντικό είναι το ποσοστό των αυτοκτονιών που επισυμβαίνουν εντός 4 εβδομάδων μετά το εξιτήριο του νοσοκομείου καθώς ανέρχεται σε 10% με 15% αλλά το συγκεκριμένο θέμα αφορά μία διαφορετική ομάδα εργασίας και αναλύεται εκτενέστερα σε άλλη μελέτη.

 

 

Η συμβολή της Εκκλησίας στην Πρόληψη της Αυτοκτονίας

Προ διετίας μέλη της επιστημονικής ομάδας του Κέντρου Πρόληψης της Αυτοκτονίας  σε συνεργασία με την  Ιερά  Μητρόπολη Χαλκίδος  πραγματοποίησαν ανοιχτή εκδήλωση με θέμα «Ψυχική Υγεία και Οικονομική Κρίση: αναγνωρίζοντας και προλαμβάνοντας την αυτοκαταστροφική συμπεριφορά» ( http://imchalkidos.gr/old/anakoinosi.asp?pageID=294&anakoinosiID=656&katigoriaID=201). Επιπλέον, τότε ξεκίνησε να προβάλεται το ραδιοφωνικό σποτ της της 24ωρης γραμμής παρέμβασης 1018 στον ραδιοφωνικό σταθμό της Ιεράς Μητρόπολης Χαλκίδος. Ανακαλούμε τα γεγονότα αυτά καθότι μέχρι σημέρα δεχόμαστε κλήσεις ατόμων που είτε άκουσαν το μήνυμα στο ραδιοφωνικό σταθμό είτε παραπέμφθηκαν σε εμάς από τον πνευματικό τους. O ρόλος των ιερέων στην πρόληψη της αυτοκτονίας κρίνεται ως  ιδιαίτερα σημαντικός.  Μπορούν, με την ευαισθησία τους, να αναγνωρίσουν τον απελπισμένο συνάνθρωπό μας και ιδιαίτερα τα άτομα που πάσχουν από ψυχικές νόσους (ένα ποσοστό 90-95% από τις αυτοκτονίες ή τις απόπειρες αυτοκτονίας πραγματοποιούνται από πάσχοντα άτομα), να τα βοηθήσουν πνευματικά και να τα κατευθύνουν στις κατάλληλες υπηρεσίες ψυχικής υγείας. Ευχαριστούμε ιδιαίτερα τον Μητροπολίτη Χαλκίδος Χρυσόστομο για την συνεργασία του και το θερμό του ενδιαφέρον.

Παγκόσμια Ημέρα για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας – Ο γύρος του κόσμου με ποδήλατο

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας (10 Σεπτεμβρίου) η  Διεθνής  Ένωση για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας  (International Association for Suicide Prevention –IASP)  καλεί σε ποδηλατοδρομία με στόχο την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού.  Η πρόκληση που τίθεται είναι η εξής: Να διανυθούν συνολικά από όλες τις χώρες 40.075 χλμ , όσο δηλαδή και η περιφέρεια της γης!
Το Κέντρο Πρόληψης της Αυτοκτονίας της ΚΛΙΜΑΚΑ ως εθνικός αντιπρόσωπος της Ελλάδας στην IASP πρόκειται να συμμετάσχει στο εγχείρημα διοργανώνοντας ποδηλατοδρομίες και άλλες παράλληλες εκδηλώσεις.
Σύντομα θα δοθούν περισσότερες πληροφορίες.

2014_wspd_cycle_web

Πρόληψη των αυτοκτονιών στο Μετρό

Με αφορμή τις δυο αυτοκτονίες που έλαβαν χώρα τον Ιούνιο στους σταθμούς των μέσων σταθερής τροχιάς στην Αθήνα επαναλαμβάνουμε την αναγκαιότητα λήψης πρωτοβουλιών από τους εμπλεκόμενους φορείς για την εφαρμογή προληπτικών μέτρων. Η επίπτωση τέτοιων συμβάντων ξεπερνά κατά πολύ την απώλεια ανθρώπινων ζωών και το αρχικό σοκ των επιβατών και εργαζομένων. Οι ψυχικές, κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις της πράξης είναι έντονες και μακροπρόθεσμες για τους συγγενείς και φίλους του θύματος, τους μάρτυρες, τους εργαζόμενους κάθε βαθμίδας του εκάστοτε μέσου μεταφοράς και την κοινωνία γενικότερα. Στο Κέντρο Πρόληψης της Αυτοκτονίας και στην 24ωρη Γραμμή Παρέμβασης 1018 έπειτα από αυτά τα συμβάντα γινόμαστε μάρτυρες των παράπλευρων απωλειών μέσω των επισκέψεων και των τηλεφωνημάτων που δεχόμαστε από τους εργαζόμενους, τους επιβάτες καθώς και τους συγγενείς των θυμάτων.

Η συνέχεια εδώ